Chelsea vs Manchester United – Analysis
Η Manchester United, μετά τη νίκη της μέσα στο Stamford Bridge μετά από 6 χρόνια, έθεσε γερές βάσεις για την τρίτη θέση.
Πρώτο ημίχρονο
Η Chelsea μπαίνει με όρεξη στο ματς. Είναι αυτή που έχει την κατοχή και δημιουργεί τις φάσεις. Χωρίς κάποια μεγάλη ευκαιρία, είναι αυτή που ελέγχει τον ρυθμό και στα μάτια του τηλεθεατή δείχνει ότι μπορεί να απειλήσει. Σε φάση build-up, ένα αμυντικό χαφ της Chelsea έπεφτε ανάμεσα στα στόπερ και δημιουργούσε μια τριάδα, δίνοντας χώρο στα μπακ να ανεβούν. Στη συνέχεια, είτε με κάθετες πάσες από το κέντρο είτε με μεγάλες μπαλιές, προσπάθησε η Chelsea να φτάσει στο αντίπαλο τρίτο και να φτιάξει ευκαιρίες. Κατάφερε να φτάσει 28 φορές στο αντίπαλο τρίτο και 13 από αυτές στην αντίπαλη περιοχή. Τελείωσε το πρώτο ημίχρονο με 0,49 xG και 6 σουτ, δείγμα ότι οι ευκαιρίες της ήταν χαμηλής αξίας και δεν απείλησαν ουσιαστικά τη Manchester United. Χωρίς να είναι εμφανώς καλύτερη από τον αντίπαλο, είναι ξεκάθαρο ότι δεν είναι και χειρότερη. Καταφέρνει όμως, με ουσιαστικά μία ευκαιρία του αντιπάλου, να μείνει πίσω στο σκορ, σε ένα ματς όπου η ομάδα που θα πετύχαινε το πρώτο γκολ θα είχε μεγάλο πλεονέκτημα για τη νίκη.
Από την άλλη, η Manchester United μπήκε στον αγωνιστικό χώρο όπως τελείωσε το προηγούμενο παιχνίδι: μουδιασμένη και χαμένη. Μέχρι το 43’, που πέτυχε το γκολ, είχε δημιουργήσει μόνο μία τελική με τον Šeško αξίας 0,06 xG και είχε συμπληρώσει 38 πάσες στο τελευταίο τρίτο. Παρ’ όλα αυτά, με μια μαγική κίνηση του Bruno και με εξαιρετική ασίστ, κατάφερε με τον Cunha να πάρει προβάδισμα στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου.
Ο Bruno είναι ξεκάθαρα ο παίκτης της χρονιάς φέτος για τους “κόκκινους διαβόλους”. Ό,τι καλό γίνεται στο επιθετικό κομμάτι της ομάδας περνάει από τα πόδια του Πορτογάλου. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι φέτος έχει 18 ασίστ στην Premier League.
Δεύτερο ημίχρονο
Η Chelsea μπαίνει στο δεύτερο ημίχρονο γνωρίζοντας ότι κυνηγά την ανατροπή. Παρ’ όλα αυτά, είναι φτωχή σε ιδέες. Ό,τι καλό συνέβη έγινε από τον Neto, ο οποίος ήταν από τους λίγους παίκτες της Chelsea που έκαναν τη διαφορά. Από τις σέντρες του προήλθαν οι μοναδικές φορές που η Manchester United κινδύνεψε να δεχτεί γκολ, φτάνοντας τα 0,84 xA. Ο Garnacho, μετά τον τραυματισμό του Estêvão, μπήκε ως αλλαγή στον αγωνιστικό χώρο και είχε την ευκαιρία να αποδείξει, κόντρα στην πρώην του ομάδα, ότι είναι παίκτης με μέλλον. Οι ελαφριές αποδοκιμασίες από τους φίλους της Chelsea προς το τέλος του ματς περιγράφουν καταπληκτικά την απόδοσή του σήμερα. Επιπόλαιος και με έλλειψη εμπιστοσύνης θα μπορούσε να χαρακτηριστεί στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου.
Η Manchester United μπήκε με ξεκάθαρο στόχο να κρατήσει το σκορ και να εκμεταλλευτεί τις όποιες ευκαιρίες της παρουσιαστούν. Κατάλαβε γρήγορα ότι η Chelsea δεν μπορούσε να την απειλήσει σοβαρά και ότι το να χαμηλώσει τις γραμμές θα ελάττωνε τα ρίσκα. Χωρίς να απειλήσει σχεδόν καθόλου, παρά μόνο με 2 ευκαιρίες που δεν είχαν μεγάλες πιθανότητες για γκολ, κέρδισε το ματς χάρη στην άμυνά της. Ο Mainoo επέστρεψε και μαζί με αυτόν ήρθε και η ηρεμία στο κέντρο της Manchester United, κάτι που έλειψε στο προηγούμενο παιχνίδι. Ο Šeško, κυνηγώντας μόνος του όποια μπαλιά ερχόταν προς το μέρος του, τελείωσε το ματς με 18 επαφές με την μπάλα.
Συμπέρασμα
Σε γενικές γραμμές, το πλάνο του Ροσενιόρ ήταν φτωχό από πολλές πλευρές. Χωρίς καινοτόμες ιδέες, με ποδόσφαιρο προβλέψιμο και εύκολα αντιμετωπίσιμο, η Chelsea χάνει για 4 συνεχόμενη φορά και απομακρύνονται οι ελπίδες της για το Champions League. Δείχνει ομάδα χωρίς αυτοπεποίθηση, που όλα της πηγαίνουν στραβά.
Το σχέδιο του Carrick ήταν εξίσου φτωχό. Στάθηκε τυχερός που προηγήθηκε στο ματς με την πρώτη ουσιαστική ευκαιρία της United και από εκεί και ύστερα η δουλειά του ήταν να διαχειριστεί το αποτέλεσμα, κάτι που έκανε με μεγάλη επιτυχία.